خاک بهانه است
وجایگاه تو بربلندای افلاک است
فرشید جان
اندوه نبودنت چنان سوزناک درقلب آزرده مان میپیچد که ۱۱سال نبودنت راباور نداریم.
تو فرّ درخشنده مابودی
وزندگیت غزلی نیمه تمام که مطلع آن اندوه وداغ هرساله ندیدنت شد
پرواز سهم زندگی توشد
وزیستن بدون توپرسش سخت زندگی ما
یادت گرامی ونامت جاوید