در سالهای اخیر، هزینههای برگزاری مراسمهای سوم ،هفتم، چهلم و سالگرد درگذشت عزیزان به یکی از دغدغههای جدی خانوادهها تبدیل شده است. این مراسم که در گذشته بیشتر به عنوان گردهماییهای ساده برای یادبود ،دعا و تسلی بازماندگان برگزار میشد، اکنون در بسیاری از مناطق به یک تعهد مالی سنگین برای بازماندگان تبدیل شده است.
🔸علاوه بر هزینه های واجب کفن و دفن هزینه های پذیراییهای مفصل، اجاره سالن، چاپ بنرهای متعدد و سایر مخارج، فشار اقتصادی مضاعفی را به خانوادههایی که داغدار هستند، تحمیل میکند. این در حالی است که میتوان هزینههای این مراسم را در امور خیریه، کمک به نیازمندان (مثل هزینه تحصیل یک دانشآموز ، هزینه دارو یک بیمار) ساخت و تجهیز مدارس (مثل خرید یک سیستم کامپیوتری) یا مراکز درمانی(مثل خرید یک ویلچر) و یا حتی در طبیعت برای کمک به حیاط وحش صرف کرد که نه تنها ثواب معنوی بیشتری دارد، بلکه یاد و خاطره متوفی را نیز به گونهای ماندگار میسازد.
🔸بسیاری از کارشناسان اجتماعی معتقدند که فرهنگ برگزاری ساده این مراسم و هدایت هزینهها به سمت کارهای مثبت، میتواند گامی مؤثر در کاهش فشار اقتصادی و افزایش همبستگی اجتماعی باشد. آیا وقت آن نرسیده که در سنتهای خود بازنگری کنیم و رویکردی معقولتر در قبال این مراسم اتخاذ کنیم؟
✍فرزاد فلاحتی